"Een dag gevangen in tijd"

Xenia en Tobias ontmoetten elkaar na jaren van vriendschap, verweven met klasgenoten en strandfeesten. Een onverwachte kus, achttien jaar geleden, legde het begin van hun verhaal vast, ondanks de afstand en de tijd die hen scheidde.

De herinnering aan Xenia’s vader, die haar in zijn rolstoel weg gaf, straalt als een kostbaar licht. Geen fotograaf, geen groot feest, slechts een lunch met vrienden en familie, een stille viering van verbondenheid en overgave.