"Klankkleuren van een levenslied"

In de jaren tachtig, tussen optredens en melodieën, vonden Wim en Daisy elkaar. Hun stemmen verweven in een band, voorzichtig ontluikend tot liefde. Zij met een dochter, hij net vrijgezel, verbonden door klank en gevoel.

Muziek bleef hun anker, een helende kracht tijdens stormen die het leven bracht. Het ritme van hun samenzijn, een constante melodie die nooit vervaagde, maar juist dieper resoneerde in hun gedeelde geschiedenis en toekomst.