"Regen, tuktuk en onverwoestbare lach"

Paula en Edwin ontmoetten elkaar tijdens een scoutingweekend, omringd door vrienden en het zachte geritsel van tentdoeken. Paula besloot toen al dat ze Edwin wilde veroveren, een voornemen dat het begin van iets bijzonders markeerde.

Een omgestoten kop koffie kleurde de jurk van Edwin’s moeder, een moment dat anders had kunnen breken, maar juist warmte bracht. Hun lach weerklonk als een echo van verbondenheid, een stille belofte die zelfs de regen niet kon doven.