"Scheuren, lachsalvo's en ja-woorden"

Op opa’s honderdste verjaardag, een dag doordrenkt met geschiedenis, gaven zij elkaar het ja-woord. De oude Chevrolet, met zijn doorgezakte bank en ducttape, werd het decor van een trouwstoet vol humor en onverwachte momenten, een scheur die hen deed lachen.

Sinds die dag droegen zij samen het gewicht van het leven, zwaar en onvoorspelbaar. Toch bleef zijn steun onwankelbaar, haar liefde diep en onuitgesproken. Nogmaals ja zeggen, in het licht van dierbaren, zou hun verhaal opnieuw bezielen.