"Trouwdag tussen pijn en hoop"

Maikel en Danique kenden elkaar vaag van school, maar pas na jaren van toevallige ontmoetingen ontstond hun verhaal. Een knipperlichtrelatie, onderbroken door afstand, vond langzaam weer haar weg terug, als een vlam die niet wilde doven.

De trouwdag zelf was een mengeling van vreugde en verdriet. Danique kon nauwelijks dansen of eten, haar rug en bekken deden pijn. Familie toonde verdeeldheid, met afwezigheid en wegloopmomenten die de dag overschaduwden als een onzichtbare storm.