"Verweven wegen van toen"

Als jongste nichtje bezocht ik vaak mijn oom en tante, waar mijn toekomstige man als buurjongen bekend was. Onze paden kruisten zich onverwacht, een spontane klik ontstond tijdens een toevallige ontmoeting met onze neven, een magisch moment.

Mijn vader, jong overleden, was een stille aanwezigheid die mijn man kende via familiebanden. Die kennis gaf troost, alsof het lot onze levens subtiel verweefde, een zachte draad die onze dag extra betekenis gaf, een onzichtbare omhelzing.