"Vonken in de winternacht"

Ondanks zijn relatie voelden ze zich onweerstaanbaar tot elkaar aangetrokken. Tijdens elke les straalden vonken als hij uitleg gaf, en op feestjes in de stad ontmoetten ze elkaar steeds weer, een stille dans van verlangen en geduld.

Hun trouwdag werd gezegend door de weergoden, met stralend weer en geliefden om hen heen. Het hoogtepunt was hun zoontje van één jaar, die met een koffertje de ringen bracht, een symbool van hun groeiende gezin en toekomst.