"Wachten op het juiste moment"

Vanaf haar veertiende bewonderde Marjolein Martijn, beiden leiding bij scouting, maar durfde niets te zeggen. Jaren later, vrijgezel, ontmoetten ze elkaar onverwacht op een scoutingreünie, waar een toevallige ontmoeting een uurlang gesprek ontketende, een vonk die niet doofde.

Op Madagaskar vroeg Marjolein Martijn ten huwelijk, zonder woorden, een stille belofte op het strand. Hun wens om te trouwen in een weiland naast het water werd door gemeentelijke regels gedwarsboomd, waardoor ze kozen voor de Turfschuur, waar ze zonder uitstel trouwden.