"Wachten, vergeten en herinneren"

Op een bedrijvig bedrijfsfeest van Vomar, waar Joyce en Erik werkten, ontstond een stille vonk. Verschillende afdelingen scheidden hen, maar na die avond zochten ze elkaar steeds vaker op, een zachte dans van toenadering.

De trouwdag zelf droeg een onverwachte spanning: Joyce wachtte ruim dertig minuten op haar schoonmoeder, getuige van Erik. Pas tijdens de ceremonie arriveerden zij haastig, waarbij opa bijna werd vergeten, net op tijd door de fotograaf gevangen.