"Witte coltrui en zeezand"

In het dorp Valkenswaard stond elke winter een oliebollenkraam, waar een jongen in een witte coltrui met gouden oorbel werkte. Die jongen, Pim, keerde jaren later onverwacht terug in het leven van Marion, als vrachtwagenchauffeur.

De trouwdag droeg een schaduw: de afwezigheid van Marion’s zus door een familieconflict. Die pijn contrasteerde met de vreugde van het feest, een herinnering die de dag zowel bijzonder als bitter maakte, maar ook ruimte liet voor verzoening.