"Zomeravonden en stille beloften"

In een oud klooster, waar ze anti-kraak woonden, bloeide iets onverwachts op. De lange zomeravonden in de kloostertuin brachten een zachte vonk tot leven, een begin dat de tijd zou blijven kleuren met stille warmte.

Thuis wachtte een overvloed aan taart en een privéchef die eten bracht, bijna onopgemerkt door ziekte. Terwijl de wereld buiten stilviel, vonden Rogier en zijn getuigen troost in het spel, een onverwachte echo van verbondenheid en ontspanning.