"Klokken luiden voor een nieuw begin"

Al op vijftienjarige leeftijd voelde Anouk een stille bewondering voor Koen, de gespierde barman met witte overhemd en zwarte bretels. Jarenlang zwegen ze, elk hun eigen weg volgend, tot het lot hen weer samenbracht in die zelden bezochte kroeg.

De trouwdag ademde nostalgie: een groot feest in een schattig kerkje, waar Koen de gasten ontving en Anouk als laatste arriveerde. De kerkklokken luidden, terwijl zij met haar vader naar het altaar liep op het ontroerende nummer ‘She’, tranen vloeiden rijkelijk.