"Naald en draad aan het altaar"

Wendy en Wim ontmoetten elkaar in een tijd zonder geluk in de liefde, beiden terughoudend, maar een onverklaarbare band verbond hen. Elfeneenhalf jaar later staat die band nog steeds stevig, een stille kracht die hen samenhoudt.

De ceremonie droeg de schaduw van die ochtend, het plezier was getemperd en het duurde lang voor Wendy weer kon genieten. Toch straalde het feest, vooral de openingsdans met de kinderen, een moment van pure vreugde en verbondenheid.