"Onder de paraplu van herinnering"

John verhuisde naar de straat, een nieuwe buur met een verhaal. Anita zag hem, een leuke jongen, maar bezet. Toen zijn relatie eindigde, ontvlamde een stille hoop, een feest bracht hen samen, woorden vloeiden als zachte muziek.

De trouwdag was een mozaïek van momenten: de eerste blik in trouwkleding, een paraplu die bezweek, de aanwezigheid van geliefden die nu missen. Anita’s klas zong, de liveband bracht vreugde, en liters spa rood vloeiden, een eigenaardig maar liefdevol gebaar.