"Twee minuten over twee"

Ze wandelden door het park, verloren in woorden en blikken, tot de schemering hen verraste. Geen honger, alleen een gedeelde warmte. Later, in het centrum, werden ze vriendelijk verzocht te vertrekken, maar hun gesprek ging verder bij de auto, tot het eerste zonlicht hun eerste zoen bracht.

Toch droeg de dag ook een schaduw: de wensen van ouders bepaalden het feest. Jaren later koos Minke afstand om haar kinderen te beschermen. Nu verlangt ze naar een nieuwe viering, een dag die alleen hen toebehoort, om hun liefde zonder angst te omarmen.